Ιστορία του Β' Παγκοσμίου πολέμου
Αμερικανοί πολίτες στο μετρό της Νέας Υόρκης πανηγυρίζουν τον θάνατο του Χίτλερ μία μέρα πριν, 1 Μαίου 1945 [πηγή:http://www.theatlantic.com]

Το ημερολογιο του πολεμου

Σεπ 1939
1939194019411942194319441945
ΔΤΤΠΠΣΚ
28293031123
45678910
11121314151617
18192021222324
2526272829301
2345678

Τελευταια Αρθρογραφια

Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ο Χάρτης του Πολέμου

Εισοδος Μελων

Εγγραφή

M7 Priest

M7 Priest

Αμερικανοί στρατιώτες δίπλα σε ένα M7 Priest

Κατά την εξέλιξη του πολέμου, αμερικανοί στρατιωτικοί παρατηρητές συνειδητοποίησαν ότι θα ήταν απαραίτητη η χρήση ενός αυτοκινούμενου όχηματος πυροβολικού με αρκετή δύναμη πυρός για την υποστήριξη των επιχειρήσεων. Η επιχειρησιακή δράση θωρακισμένων οχημάτων όπως το M3 έδειξε επίσης ότι το όχημα αυτό θα πρέπει να είναι θωρακισμένο και πλήρως κινούμενο. Αποφασίστηκε έτσι να χρησιμοποιηθεί το πλαίσιο του M3 Lee ως βάση για αυτό το νέο σχεδιασμό των οχημάτων. Μετά την εκ νέου επεξεργασία του Μ3 με την ύπαρξη ενός ανοικτού χώρου στο πάνω μέρος της κατασκευής, την τοποθέτηση ενός πυροβόλου 105 mm και ενός πολυβόλου M2 Browning μισής ίντσας, η παραγωγή του M7 άρχισε τον Απρίλιο του 1942. Το επίσημο επίθεμα "Priest" δόθηκε από τον Βρετανικό στρατό, που κατέληξε ο κύριος αποδέκτης της παραγωγής των M7. Τα κύρια χαρακτηριστικά του ήταν βάρος 23 τόνοι, διαστάσεις 6.0x2.87x2.95 (MxΠxY σε μέτρα), θωράκιση 51 χιλιοστά, ακτίνα δράσης 200χλμ, μέγιστη ταχύτητα 40km/h και πλήρωμα 7 ανδρών. Στις αμερικανικές δυνάμεις, το M7 είχε μεγάλη επιτυχία. Κάθε αμερικανική θωρακισμένη μεραρχία είχε τρία τάγματα με M7, δίνοντάς τους σημαντική κινητή υποστήριξη πυροβολικού. Συνολικά 3.490 M7 παρήχθηκαν και αποδειχθαν αξιόπιστα όπλα, συνεχίζοντας την υπηρεσία τους στο στρατό των ΗΠΑ και των συμμάχων τους και μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο

Αν και τα πρώτα M7 παρήχθησαν για τον αμερικανικό στρατό, η παραγωγή σύντομα κατευθύνθηκε προς την υποστήριξη των Συμμαχικών δυνάμεων. Ενενήντα M7 στάλθηκαν στο Βρετανικό στρατό στη Βόρεια Αφρική, ο οποίος ήταν και ο πρώτος που θα το χρησιμοποιούσε στη μάχη. Αυτό έγινε κατά τη διάρκεια της δεύτερης Μάχης του Ελ Αλαμέιν, μαζί με το βρετανικό Bishop, ένα επίσης αυτοκινούμενο πυροβόλο. Το M7 σύντομα αποδείχθηκε επιτυχές και οι Βρετανοί ζήτησαν 5.500 τέτοια οχήματα, μια παραγγελία η οποία δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί

Το μοναδικό ίσως πρόβλημα του M7 ήταν οτι ο κύριος οπλισμός του ήταν αμερικανικός και δεν ακολουθούσε τα βρετανικά πρότυπα. Αυτό σήμαινε ότι τα M7 έπρεπε να παρέχονται χωριστά από το όπλο. Ήταν ένα πρόβλημα που επιλύθηκε οριστικά το 1943 με την παραγωγή του Sexton, με το πυροβόλο QF 25 (25 λιβρών) πυροβόλου που αναπτύχθηκε από τους Καναδούς σε ένα παρόμοιο σασί. Μέχρι τότε όμως, ο Βρετανικός στρατός συνέχισε να χρησιμοποιεί το M7 σε όλη την εκστρατεία στη Βόρεια Αφρική, την ιταλική εκστρατεία, ακόμα και κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών του στην Απόβαση στη Νορμανδία. Μετά την εμφάνιση του Sexton, τα περισσότερα βρετανικά M7 μετατράπηκαν σε Kangaroo, τα οποία ήταν τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού

Δυνάμεις, Ηνωμένες Πολιτείες, Δημοσιεύθηκε στις 17/11/2011 από pantheras

Αξιολόγηση : 4.50/5
Αξιολογήστε αυτό το άρθρο
Το παραπάνω κείμενο είναι πρωτότυπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των συντακτών. Αν επιθυμείτε να το χρησιμοποιήσετε, παρακαλούμε ενημερώστε μας προηγουμένως
Θεωρείτε οτι το άρθρο αυτό είναι ελλειπές ή ανακριβές; Δημοσιεύσετε το δικό σας άρθρο ή συμπληρώστε το παραπάνω, πατώντας εδώ
Σχετικά άρθρα

M4 Sherman, M3 GMC 75