Ιστορία του Β' Παγκοσμίου πολέμου
Τα θρυλικά μαχητικά Curtiss P-40 Warhawk σε παράταξη [πηγή:http://www.archives.gov]

Το ημερολογιο του πολεμου

Σεπ 1939
1939194019411942194319441945
ΔΤΤΠΠΣΚ
28293031123
45678910
11121314151617
18192021222324
2526272829301
2345678

Τελευταια Αρθρογραφια

Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ο Χάρτης του Πολέμου

Εισοδος Μελων

Εγγραφή

Paul von Hindenburg

Paul von Hindenburg

Paul von Hindenburg, ο Πρόεδρος της Γερμανίας μεταξύ 1925-1934

Ο Paul von Hindenburg έγινε κυρίως γνωστός για τη θητεία του ως δεύτερος Πρόεδρος της Γερμανίας από το 1925 μέχρι το 1934 όταν και πέθανε. Γεννήθηκε το 1847 στο Πόζναν της Πρωσίας (μετέπειτα Πολωνίας) και πολέμησε στον Αυστρο-Πρωσικό και Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο τον 19ο αιώνα. Παρέμεινε ως αξιωματικός στο στρατό της Πρωσίας και το 1903 κατείχε τον βαθμό του υποστράτηγου. Το 1911 εγκατέλειψε το στρατό, αλλά μετά το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου επανεντάχθηκε στις δυνάμεις της Πρωσίας και το 1914 μετά από μια σειρά νικών στο Ανατολικό Μέτωπο ενάντια στους Ρώσους, προήχθη στον ανώτατο στρατιωτικό βαθμό του Στρατάρχη. Αν και δεν είχε ιδιαίτερα στρατιωτικό ταλέντο, οι νίκες του τον έκαναν πολύ δημοφιλή και για τον λαό του αντιπροσώπευε το ήθος, τη δύναμη και την αφοσίωση. Μετά το τέλος του πολέμου, ο Hindenburg κατηγορήθηκε από το Γερμανικό κοινοβούλιο για την ήττα της Γερμανίας και αποσύρθηκε ξανά από το στρατό

Το 1925 ήταν υποψήφιος για Πρόεδρος της Γερμανίας, αν και δεν είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη πολιτική σκηνή. Στο δεύτερο γύρο των εκλογών του ίδιου έτους, ο Hindenburg ως ανεξάρτητος κέρδισε τις εκλογές, κυρίως λόγω της αναγνώρισής του ως ήρωα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Πέντε χρόνια μετά, στις εκλογές του 1930, ο Hindenburg κατάφερε να διατηρήσει τη θέση του, όμως η παράταξη των Ναζί είχε ήδη αρχίσει να κερδίζει έδαφος παίρνοντας το 17% των ψήφων. Συναντήθηκε πρώτη φορά με τον Χίτλερ τον Οκτώβριο του 1931 σε ένα συνέδριο στο Βερολίνο και από την αρχή ήταν εμφανής η ένταση ανάμεσά τους

Το 1932 καθώς έληγε η επταετής θητεία του 84χρονου τότε Hindenburg, το κόμμα των Σοσιαλδημοκρατών θα επέμενε στην συνέχιση της θητείας του στις νέες εκλογές, θεωρώντας τον τον μόνο που μπορούσε να νικήσει τον Χίτλερ στις εκλογές και να κρατήσει τους Ναζί μακριά από την εξουσία. Ο Hindenburg συμφώνησε να συνεχίσει τη θητεία του, ήθελε όμως να αποφύγει τις εκλογές. Αυτό θα γίνοταν μόνο αν συμφωνούσε η πλειοψηφία των δύο τρίτων του γερμανικού κοινοβουλίου. Απαραίτητη λοιπόν προϋπόθεση για να συμβεί αυτό, ήταν να συμφωνήσει στην ακύρωση των εκλογών το δεύτερο κόμμα του κοινοβουλίου, δηλαδή το κόμμα των Ναζί. Παραδόξως ο Χίτλερ συμφώνησε με προϋπόθεση την διάλυση του κοινοβουλίου και την διακήρυξη νέων κοινοβουλευτικών εκλογών, όρους τους οποίους δεν δέχτηκε η παράταξη του Hindenburg

Σε όλο αυτό το διάστημα, το κόμμα των Ναζί είχε γίνει αρκετά ισχυρό. Σε όλη τη διάρκεια του 1932 έγιναν πολλές εκλογικές αναμετρήσεις και αλλαγές προσώπων στο χώρο της πολιτικής ενώ ταυτόχρονα ο Χίτλερ πίεζε τον Hindenburg για τη θέση του καγκελαρίου. Στις 30 Ιανουαρίου 1933, μέσα σε ένα ασταθές και επικίνδυνο πολιτικό σκηνικό, ο Hindenburg υποχωρεί και ορίζει καγκελάριο της Γερμανίας τον Χίτλερ. Όμως οι Ναζί αποτελούσαν μειοψηφία στο κοινοβούλιο, καθώς οι περισσότεροι υπουργοί ήταν των άλλων κομμάτων, κάνοντας έτσι τις πολιτικές κινήσεις του Χίτλερ περιορισμένες. Έτσι, η πρώτη κίνηση του Χίτλερ ήταν η διάλυση και επανασύσταση του κοινοβουλίου, ώστε να διαθέτει περισσότερα μέλη του κόμματός του. Στη συνέχεια ακολούθησε η ψήφιση του Reichstagsbrandverordnung, ενός νόμου που περιόριζε τα πολιτικά δικαιώματα των Γερμανών, νομιμοποιούσε την φυλάκιση οποιουδήποτε θεωρούνταν ενάντιος των Ναζί και περιόριζε την ελευθερία του τύπου. Και τέλος η ψήφιση του Ermächtigungsgesetz το οποίο έδινε στον Χίτλερ τη δυνατότητα νομοθεσίας χωρίς τη συμμετοχή του κοινοβουλίου. Σε όλες αυτές τις νομοθεσίες υπήρχε η συναίνεση και η υπογραφή του Hindenburg

Ο Hindenburg τότε ήταν 86 ετών, η υγεία του όχι ιδιαίτερα καλή και ο Χίτλερ φρόντιζε να ελέγχει τις δημόσιες εμφανίσεις του προέδρου και δημοσίως να δείχνει σεβασμό για τον πρόεδρο της χώρας καθώς ο Hindenburg είχε το ανώτατο αξίωμα της χώρας και ήταν ακόμα ο αρχηγός των στρατιωτικών δυνάμεων της Γερμανίας. Όμως αυτό κράτησε λίγο, καθώς τον Αύγουστο του 1934 ο Hindenburg πέθανε τελικά από καρκίνο του πνεύμονα. Δύο ώρες μετά τον θάνατό του, ανακοινώθηκε στον γερμανικό λαό πως ο Χίτλερ εκτός από καγκελάριος ήταν πλέον και αρχηγός του κράτους, έχοντας την απόλυτη εξουσία στη διακυβέρνηση της Γερμανίας

Πρόσωπα, Γερμανία, Δημοσιεύθηκε στις 16/6/2012 από pantheras

Αξιολόγηση : 4.93/5
Αξιολογήστε αυτό το άρθρο
Το παραπάνω κείμενο είναι πρωτότυπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των συντακτών. Αν επιθυμείτε να το χρησιμοποιήσετε, παρακαλούμε ενημερώστε μας προηγουμένως
Θεωρείτε οτι το άρθρο αυτό είναι ελλειπές ή ανακριβές; Δημοσιεύσετε το δικό σας άρθρο ή συμπληρώστε το παραπάνω, πατώντας εδώ
Σχετικά άρθρα

Αιτίες που οδήγησαν τον Χίτλερ στην εξουσία, Τρίτο Ράιχ, Joseph Goebbels, H-Class Battleships