Ιστορία του Β' Παγκοσμίου πολέμου
Καναδοί στρατιώτες καθώς μετακινούνται προς το Rijssen στην Ολλανδία [πηγή:http://www.archives.gov/research/ww2/photos]

Το ημερολογιο του πολεμου

Σεπ 1939
1939194019411942194319441945
ΔΤΤΠΠΣΚ
28293031123
45678910
11121314151617
18192021222324
2526272829301
2345678

Τελευταια Αρθρογραφια

Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ο Χάρτης του Πολέμου

Εισοδος Μελων

Εγγραφή

Γεώργιος Στανωτάς
Ο Στρατηγός Γ. Στανωτάς

Ο Γεώργιος Στανωτάς γεννήθηκε την 1 Ιανουαρίου 1888, στην Καστανίτσα Κυνουρίας του Νομού Αρκαδίας. Φοίτησε στην Βαρβάκειο, αλλά σύντομα εμπνεύσθηκε από το πνεύμα της εποχής, δηλαδή των αγωνιστών του Μακεδονικού Αγώνα και της Επανάστασης στο Γουδί και επέλεξε την στρατιωτική ζωή. Κατατάχθηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 1909, σαν ιππέας του 2ου Συντάγματος Ιππικού. Μελετώντας τη σταδιοδρομία του Στρατηγού Στανωτά, αρχικά μέσα από το στρατιωτικό μητρώο, διακρίνουμε μια διαρκή βελτίωση των επιδόσεών και ικανοτήτων του, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα τη ραγδαία εξέλιξή του. Ψηλός, όμορφος, επιβλητικός, κέρδιζε αμέσως και επάξια τις εντυπώσεις και την καρδιά των συναδέλφων και των υφισταμένων του. Η ιδιαίτερη προσωπικότητα του Στρατηγού Στανωτά σφυρηλατήθηκε από τη συμμετοχή του σε μάχες, από όπου αποκόμισε την πολύτιμη πείρα και τη σωστή κρίση του. Ερευνώντας τη δράση του, διαπιστώνουμε ότι μέσα από τη συμμετοχή σε όλους τους αγώνες του Έθνους, δημιουργήθηκε ένας ηγέτης, ένας προικισμένος αξιωματικός του ιππικού που, ως διοικητής διαφόρων κλιμακίων, συνέβαλλε σημαντικά στην επιτυχία των ελληνικών όπλων.
Προήχθη γρήγορα σε Δεκανέα, στις 1 Μαίου 1910, και σε Λοχία στις 1 Δεκεμβρίου 1910. Προήχθη σε Επιλοχία, στις 1 Δεκεμβρίου 1911. Προήχθη σε Ανθυπασπιστή στις 28 Ιουνίου 1913. Στις 28 Φεβρουαρίου 1914 κλήθηκε για φοίτηση στην Σχολή Υπαξιωματικών. Προήχθη σε Ανθυπίλαρχο στις 25 Μαρτίου 1914 και μετετέθη στην Ημιλαρχία του Γενικού Στρατηγείου της Μεραρχίας Αρχιπελάγους. Προήχθη σε Υπίλαρχο στις 4 Ιουνίου 1916.
Ο Στανωτάς όταν υπηρετούσε στο 3ο Σύνταγμα Ιππικού (Αθήνα) τέθηκε σε αυτεπάγγελτη διαθεσιμότητα από 5 Σεπτεμβρίου μέχρι 7 Δεκεμβρίου 1917 που επανήλθε, προήχθη σε Ίλαρχο στις 13 Δεκεμβρίου και τοποθετήθηκε στο 1ο Σύνταγμα Ιππικού (Αθήνα)
Στις 29 Αυγούστου 1918 μετετέθη στην Πεζοπόρο Επιλαρχία της Ταξιαρχίας Ιππικού (Θεσσαλονίκη). Στις 8 Ιανουαρίου 1919 μετετέθη στην νεοσυγκροτηθείσα Μεραρχία Αρχιπελάγους, σαν Διοικητής Ημιλαρχίας, με αποστολή την ανασυγκρότηση και επιχειρησιακή προετοιμασία της. Στις 10 Ιουλίου 1919, στην Πέργαμο της Μικράς Ασίας, του απονέμεται ο Πολεμικός Σταυρός Γ’ Τάξεως, από τον Διοικητή της Μεραρχίας Αρχιπελάγους Χ. Τσερούλη. Στις 2 Αυγούστου του 1919, στην Πέργαμο, μετά από πρόταση του 5ου Συντάγματος Αρχιπελάγους, λαμβάνει εύφημο μνεία. Στις 31 Ιανουαρίου 1920 μετατίθεται στο 3ο Σύνταγμα Ιππικού, στην Πέργαμο, και αναλαμβάνει την διοίκηση της 4ης Ιλης. Συμμετέχοντας σε όλες τις επιχειρήσεις τιμήθηκε με τον Πολεμικό Σταυρό Β’ Τάξεως και προτάθηκε για προαγωγή επ ανδραγαθία. Στις 8 Μαΐου 1921 προτάθηκε για απονομή του Χρυσού Αριστείου Ανδρείας, από τον Ταξίαρχο Π. Νικολαίδη . Τον Ιούνιο του 1921, ενώ είναι ακόμη Ίλαρχος, αναλαμβάνει καθήκοντα Διοικητού Επιλαρχίας, σε αναγνώριση της αξίας και γενναιότητας του. Προήχθη σε Επίλαρχο στις 26 Αυγούστου 1923.
Το 1924, εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στην Φαρμακευτική σχολή (τότε τμήμα της Φυσικομαθηματικής). Το 1927, σαν Επιτελάρχης της Μεραρχίας Ιππικού με έδρα την Λάρισα έλαβε ευαρέσκεια.
Προήχθη σε Αντισυνταγματάρχη στις 17 Οκτωβρίου 1927 και ανέλαβε την διοίκηση του Σχολείου Εφαρμογής Ιππικού επί διετία. Τον Αύγουστο του 1929 τοποθετήθηκε ως διοικητής του 3ου Ιππικού Συντάγματος.
Προήχθη σε Συνταγματάρχη στις 20 Δεκεμβρίου 1930. Τον Απρίλιο του 1931 φοίτησε στο Κέντρο Τακτικών Σπουδών Πυροβολικού και από 28 Ιουλίου 1931 ανέλαβε πάλι την διοίκηση του 3ου Ιππικού Συντάγματος με έδρα την Λάρισα.
Από τον Ιανουάριο μέχρι τον Ιούνιο 1932 είχε αναλάβει προσωρινά την διοίκηση της Ταξιαρχίας Ιππικού, λόγω απουσίας του κανονικού διοικητού της Σ/χου Τσαγγαρίδη. Αργότερα, στο τέλος του 1933, επιστρέφοντας στις μάχιμες μονάδες, ανέλαβε κανονικά ως επικεφαλής της Ταξιαρχίας Ιππικού. Συνέχισε την διοίκηση της Ταξιαρχίας μέχρι τον Οκτώβριο του 1938, οπότε φοίτησε στο Κέντρον Ανωτέρας Στρατιωτικής Εκπαιδεύσεως.
Προήχθε σε Υποστράτηγο στις 20 Δεκεμβρίου 1938. Ανέλαβε την διοίκηση της Μεραρχίας Ιππικού, με έδρα την Θεσσαλονίκη. Υπό τις διαταγές του η Μεραρχία πολέμησε ηρωικά τους Ιταλούς και τους Γερμανούς, τιμώντας το όπλο και τις παραδόσεις του Έθνους.
Στη διάρκεια της Κατοχής δεν ανέλαβε καμία θέση, ούτε καθήκοντα στο κατοχικό καθεστώς.
Στις 26 Μαρτίου 1943, αναχώρησε μυστικά με ατμόπλοιο από την Αθήνα για το Τσεσμέ της Μ. Ασίας, όπου αποβιβάσθηκε στις 30 Μαρτίου και από εκεί μέσω Σμύρνης, Χαλέπιου και Χάιφας έφθασε τέλος Μαΐου στο Κάιρο, όπου νοσηλεύθηκε για ένα μήνα στο νοσοκομείο πάσχων από ελονοσία. Τον Ιούνιο του 1943 ορίσθηκε, Επόπτης Φρουραρχείων, μέλος του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου και Επιθεωρητής Στρατού «των εν Παλαιστίνη Ελληνικών Τμημάτων»
Στις 6 Ιουνίου 1944 τέθηκε σε αυτεπάγγελτη αποστρατεία, προαγόμενος σε Αντιστράτηγο. Στις 7 Ιανουαρίου 1945, με Βασιλικό Διάταγμα του Γεωργίου Β’ ακυρώθηκε η αποστρατεία του και ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία σαν Υποστράτηγος, προκειμένου να επαναπατρισθεί στα τέλη Ιανουαρίου 1945.
Στις 5 Απριλίου 1947, το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Αμύνης (ΑΣΕΑ) ανέθεσε την ευθύνη τάξεως και ασφαλείας της Πελοποννήσου στο Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως. Στις αρχές Μαΐου 1947, ανακλήθηκε στην Υπηρεσία και τοποθετήθηκε σαν Ανώτερος Στρατιωτικός Διοικητής Πελοποννήσου, επικεφαλής όλων των τμημάτων Χωροφυλακής. Σημειώθηκαν σημαντικές επιτυχίες στη δίωξη των ανταρτών. Στις 5 Δεκεμβρίου 1947 ο Στανωτάς παρέδωσε την ευθύνη της ασφάλειας της περιοχής Πελοποννήσου στον Υποστράτηγο Χ. Μαντά.
Στις 30 Μαρτίου 1948, με απόφαση του Ανωτάτου Συμβουλίου Αμύνης, αποστρατεύθηκε, προαγόμενος σε αντιστράτηγο αναδρομικά από 14 Μαΐου 1946. Επίσης, στις 7 Οκτωβρίου 1949 ανακλήθηκε πάλι στην υπηρεσία και αποστρατεύθηκε οριστικά στις 28 Φεβρουαρίου 1950.
Τιμήθηκε με τα παρακάτω παράσημα και διαμνημονεύσεις :
• Αργυρός Σταυρός Σωτήρος Ελληνοτουρκικού & Ελληνοβουλγαρικού
• Αναμνηστικό Μετάλλιο Εκστρατείας 1912-13 (Μάρτιος 1914)
• Αργυρούς Σταυρός Ιπποτών Β’ Τάγματος του Σωτήρος (Μάρτιος 1919)
• Μετάλλιον Στρατιωτικής Αξίας Δ’ Τάξεως (Ιούλιος 1919)
• Πολεμικός Σταυρός Γ’ Τάξεως (Ιούλιος 1919)
• Πολεμικός Σταυρός Β’ Τάξεως μετ’ επαίνων (Σεπτέμβριος 1920 και πάλι Μάρτιος 1941)
• Χρυσό Αριστείο Ανδρείας μετ’ επαίνων (επιχειρήσεις Μαρτίου 1921)
• Μετάλλιον νίκης (1921)
• Ταξιάρχης Φοίνικος
• Σταυρός Ταξιαρχιών (Απρίλιος 1936)
• Στρατιωτικής Αξίας Γ’ Τάξεως
• Διασυμμαχικό Μετάλλιον
• Χρυσός Σταυρός του Γεωργίου (1946)
• Τίμιο Σταυρό Αποστόλου Μάρκου Γ’ Τάξεως (Πατριάρχης Αλεξανδρείας, 1949)

Νυμφεύθηκε την Αριστέα Τολιοπούλου το 1924, και απέκτησε τον Σταμάτη το 1925 και την Μαρία το 1927.
Ο Στρατηγός Γεώργιος Στανωτάς απεβίωσε στις 27 Σεπτεμβρίου 1965.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ : "ΕΝΑΣ ΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ"
ISBN 978–960–522–335–9

Πρόσωπα, Ελλάδα, Δημοσιεύθηκε στις 18/5/2013 από Christos N

Αξιολόγηση : 4.92/5
Αξιολογήστε αυτό το άρθρο
Το παραπάνω κείμενο είναι πρωτότυπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των συντακτών. Αν επιθυμείτε να το χρησιμοποιήσετε, παρακαλούμε ενημερώστε μας προηγουμένως
Θεωρείτε οτι το άρθρο αυτό είναι ελλειπές ή ανακριβές; Δημοσιεύσετε το δικό σας άρθρο ή συμπληρώστε το παραπάνω, πατώντας εδώ