Ιστορία του Β' Παγκοσμίου πολέμου
Αμερικανικά άρματα M4 Sherman κάπου στην Ευρώπη πριν το τέλος του πολέμου [πηγή:United States Army]

Το ημερολογιο του πολεμου

Σεπ 1939
1939194019411942194319441945
ΔΤΤΠΠΣΚ
28293031123
45678910
11121314151617
18192021222324
2526272829301
2345678

Τελευταια Αρθρογραφια

Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ο Χάρτης του Πολέμου

Εισοδος Μελων

Εγγραφή

Panzerschreck

Panzerschreck

Ομάδα Panzerschreck της μεραρχίας Grossdeutschland κατά την βολή

Το Panzerschreck ήταν ένας επαναχρησιμοποιούμενος εκτοξευτής αντιαρματικών πυραύλων διαμετρήματος 88 χιλιοστών για ελαφρύ πεζικό και αναπτύχθηκε από τους Γερμανούς κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το όπλο ζύγιζε 11 κιλά, είχε μήκος 164 εκατοστά, ακτίνα δράσης 150 μέτρα και στηρίζονταν στον ώμο του στρατιώτη. Το βλήμα του που ζύγιζε 3.3 κιλά, μπορούσε να διατρήσει 200 χιλιοστά θωράκισης, δηλαδή εκείνη όλων των Συμμαχικών και Σοβιετικών αρμάτων εκτός του σοβιετικού IS-2

Το 1934 όταν οι Γερμανοί αντιμετώπισαν τα νέα άρματα των Σοβιετικών όπως το T-34, διαπίστωσαν οτι χρειάζονται ένα πιο αποτελεσματικό αντιαρματικό όπλο από το Panzerbüchse 39 που χρησιμοποιούσαν μέχρι τότε. Συνδυάζοντας την χρήση υψηλής εκρηκτικότητας ύλης, δημιούργησαν το Panzerfaust το οποίο ήταν αποτελεσματικό εναντίον των αρμάτων των Συμμάχων, αλλά δεν είχε αρκετή εμβέλεια όπως το αμερικανικό Bazooka. Έτσι ανέπτυξαν μια αντίστοιχη λύση, το Raketenpanzerbüchse το οποίο είχε διαμέτρημα 88 χιλιοστά και διπλάσια διατρητική επίδοση. Μία κάθετη στο στόχο βολή μπορούσε συνήθως να καταστρέψει οποιοδήποτε συμμαχικό άρμα. Αποδείχτηκε αποτελεσματικό ενάντια σε όλα τα συμμαχικά άρματα και κέρδισε τον τίτλο "τρόμος των αρμάτων" που στα Γερμανικά μεταφράζεται ως Panzerschreck. Ακόμα και οι Σύμμαχοι προτιμούσαν να χρησιμοποιούν τα Panzerschreck που είχαν καταλάβει από τους Γερμανούς αντί των δικών τους ελαφρών αντιαρματικών. Κατά το τέλος του πολέμου, οι Αμερικανοί επανασχεδίασαν το Bazooka για να ανταγωνιστούν το Panzerschreck, δημιουργώντας έτσι το M20 Super Bazooka

Στη πρώτη του έκδοση RPzB 43, ο χειριστής του έπρεπε να φορά μια προστατευτική κάπα και μια μάσκα αερίων για να προστατεύεται από τη θερμότητα κατά την εκπυρσοκρότηση, κάτι που βελτιώθηκε στην επόμενη έκδοση RPzB 54 η οποία διέθετε ασπίδα προστασίας, αλλά ήταν βαρύτερο κατά 2 κιλά. Το όπλο παρήγαγε αρκετό καπνό στο μπροστινό και πίσω μέρος του, κάνοντάς το εύκολα αντιληπτό. Γι αυτό το λόγο οι χειριστές του έπρεπε να αλλάζουν θέση μετά από κάθε βολή. Για τον ίδιο λόγο δεν ήταν δυνατή η χρήση του μέσα από κλειστούς χώρους, καθώς τα τοξικά αέρια που απελευθερώνονταν ήταν επικίνδυνα για τους χειριστές του.

Δυνάμεις, Γερμανία

Αξιολόγηση : 4.11/5
Αξιολογήστε αυτό το άρθρο
Το παραπάνω κείμενο είναι πρωτότυπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των συντακτών. Αν επιθυμείτε να το χρησιμοποιήσετε, παρακαλούμε ενημερώστε μας προηγουμένως
Θεωρείτε οτι το άρθρο αυτό είναι ελλειπές ή ανακριβές; Δημοσιεύσετε το δικό σας άρθρο ή συμπληρώστε το παραπάνω, πατώντας εδώ
Σχετικά άρθρα

Panzer, Panzerfaust