Ιστορία του Β' Παγκοσμίου πολέμου
Το USS Langley CV1, το πρώτο αμερικανικό αεροπλανοφόρο (1923) [πηγή:http://commons.wikimedia.org]

Το ημερολογιο του πολεμου

Σεπ 1939
1939194019411942194319441945
ΔΤΤΠΠΣΚ
28293031123
45678910
11121314151617
18192021222324
2526272829301
2345678

Τελευταια Αρθρογραφια

Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ο Χάρτης του Πολέμου

Εισοδος Μελων

Εγγραφή

Στρατόπεδα συγκέντρωσης

Concentration Camps

Κρατούμενοι στο στρατόπεδο Mauthausen στις 5 Μαίου 1945

Μετά το Σεπτέμβριο του 1939, με την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης έγιναν μέρη όπου εκατομμύρια ανθρώπων υποδουλώθηκαν ως μέρος της πολεμικής προσπάθειας, βασανίστηκαν και σκοτώθηκαν. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, νέα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης για αιχμαλώτους ή «ανεπιθύμητες» κοινωνικές ομάδες είχαν εξαπλωθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία από το γερμανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης, περίπου 1.200 στρατόπεδα και τοποθεσίες δημιουργήθηκαν σε χώρες που ήταν σε κατοχή από τη ναζιστική Γερμανία, ενώ η Εβραϊκή Εικονική Βιβλιοθήκη εκτιμά ότι ο αριθμός των στρατοπέδων των Ναζί ήταν πιο κοντά στις 15.000 σε όλες τις χώρες της κατεχόμενης Ευρώπης και ότι πολλά από αυτά τα στρατόπεδα δημιουργήθηκαν για περιορισμένο χρονικό διάστημα πριν κατεδαφιστούν. Στρατόπεδα δημιουργήθηκαν κοντά στα κέντρα των πυκνοκατοικημένων περιοχών, συχνά με έμφαση σε τομείς με μεγάλες κοινότητες των Εβραίων, πολωνικής διανόησης, κομμουνιστές ή Ρομά. Λόγω των εκατομμυρίων Εβραίων που ζούσαν στην προπολεμική Πολωνία, ο μεγαλύτερος αριθμός των στρατοπέδων βρίσκονταν στην περιοχή της Γενικής Κυβέρνησης στην κατεχόμενη Πολωνία, για οργανωτικούς λόγους. Το 1942, τα ΕΣ ΕΣ δημιούργησαν ένα δίκτυο στρατοπέδων εξόντωσης για να σκοτώνουν συστηματικά τα εκατομμύρια των κρατουμένων μέσω της έκλυσης αερίων. Τα στρατόπεδα εξόντωσης (Vernichtungslager) και τα στρατόπεδα του θανάτου (Todeslager) ήταν στρατόπεδα με κύρια λειτουργία την γενοκτονία. Στρατόπεδα συγκέντρωσης υπήρχαν και στην ίδια τη Γερμανία, και ενώ δεν είχαν σχεδιαστεί ειδικά για συστηματική εξόντωση, πολλοί από τους τροφίμους τους έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας των σκληρών συνθηκών ή εκτελέστηκαν.
Οι δύο μεγαλύτερες ομάδες κρατουμένων στα στρατόπεδα, και οι δύο μετρήσιμες σε εκατομμύρια, ήταν οι Εβραίοι της Πολωνίας και οι Σοβιετικοί αιχμάλωτοι πολέμου που κρατήθηκαν χωρίς δίκη ή δικαστική διαδικασία. Εκτός αυτών, υπήρχε μεγάλος αριθμός Ρομά (ή Τσιγγάνοι), Πολωνών, πολιτικοί κρατούμενοι, ομοφυλόφιλοι, άτομα με αναπηρίες, Μάρτυρες του Ιεχωβά, άτομα του καθολικού κλήρου, διανοούμενοι της Ανατολικής Ευρώπης και άλλες ομάδες. Επιπλέον, ένας μικρός αριθμός των Δυτικών Συμμάχων αεροπόρων αιχμαλώτων στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ως κατάσκοποι, αιχμάλωτοι πολέμου των Συμμάχων που ήταν Εβραίοι, ή τους οποίους οι Ναζί πίστευαν ότι είναι Εβραίοι, συνήθως στέλνονταν στα κοινά στρατόπεδα αιχμαλώτων. Ωστόσο, ένας μικρός αριθμός στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης κάτω από αντισημιτικές πολιτικές

Στα περισσότερα στρατόπεδα, οι κρατούμενοι ήταν αναγκασμένοι να φορούν φόρμες με χρωματιστά σήματα ανάλογα με την κατηγοριοποίηση τους: κόκκινα τρίγωνα για τους κομμουνιστές και άλλους πολιτικούς κρατουμένους, πράσινα τρίγωνα για τους κοινούς εγκληματίες, ροζ για τους ομοφυλόφιλους άνδρες, μωβ για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, μαύρο για τους Τσιγγάνους και κίτρινο για τους Εβραίους.

Πολλοί από τους φυλακισμένους πέθαναν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μετά από σκόπιμη κακοποίηση, ασθένειες, πείνα, και υπερκόπωση, ή εκτελέστηκαν ως ακατάλληλοι για εργασία. Οι φυλακισμένοι μεταφέρονταν σε απάνθρωπες συνθήκες μέσα σε βαγόνια εμπορευματικών μεταφορών των τρένων, κατά την οποία μεταφορά πολλοί έχαναν τη ζωή τους πριν φτάσουν καν στον προορισμό τους. Οι κρατούμενοι περιορίζονταν στα βαγόνια για μέρες ή ακόμα και εβδομάδες, με λίγο ή καθόλου τροφή ή νερό. Πολλοί πέθαναν από αφυδάτωση στην έντονη ζέστη του καλοκαιριού ή πάγωναν μέχρι θανάτου το χειμώνα.

Στις αρχές της άνοιξης του 1941, τα ΕΣ ΕΣ μαζί με γιατρούς και αξιωματούχους του προγράμματος ευθανασίας, παρουσίασαν το πρόγραμμα Δράση 14f13 που προορίζονταν για την εξόντωση επιλεγμένων κρατουμένων των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Σύμφωνα με τους κανονισμούς στη γλώσσα των SS, οι κρατούμενοι που προορίζονται για ειδική μεταχείριση ονομάζονταν Sonderbehandlung 14f13. Οι φυλακισμένοι αυτοί επιλέγονταν επίσημα με βάση την κατάσταση της υγείας τους, όπως εκείνοι που ήταν μόνιμα ακατάλληλοι για εργασία λόγω ασθένειας ή ανεπίσημα με βάση φυλετικά και ταξικά κριτήρια, όπως Εβραίοι, άτομα με ειδικές ανάγκες, και άτομα με εγκληματική ή αντικοινωνική συμπεριφορά. Ειδικά για τους Εβραίους κρατούμενους, δεν υπήρχε καν το πρόσχημα της υποβολής τους σε ιατρικές εξετάσεις. Στις αρχές του 1943, καθώς η ανάγκη για εργατικό δυναμικό αυξήθηκε και ξεκίνησε η λειτουργία των θαλάμων αερίων στο Άουσβιτς, ο Heinrich Himmler διέταξε το τέλος της Δράση 14f13

Μετά από πολλή σκέψη, η εξόντωση των Εβραίων κρατουμένων (η Τελική Λύση) ανακοινώθηκε σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους στη Διάσκεψη του Βάνζεε το 1942. Μετά το 1942, πολλές μικρά στρατόπεδα συγκέντρωσης είχαν στηθεί κοντά σε εργοστάσια για την παροχή καταναγκαστικής εργασίας. Άλλοι καταυλισμοί στήθηκαν δίπλα σε εργοστάσια αεροπλάνων, ορυχεία άνθρακα και σιλό πυραύλων. Οι συνθήκες ήταν άσχημες και κρατούμενοι συχνά αποστέλλονταν στους θαλάμους αερίων ή εκτελούνταν αν δεν εργάζονταν αρκετά γρήγορα.

Προς το τέλος του πολέμου, τα στρατόπεδα αυτά έγιναν τοποθεσίες για ιατρικά πειράματα. Οι γυναίκες κρατούμενες ήταν συστηματικά θύματα βιασμού. Τα στρατόπεδα απελευθερώθηκαν από τους Συμμάχους μεταξύ 1943 και 1945, συχνά πολύ αργά για να σωθούν όλοι οι κρατούμενοι. Για παράδειγμα, όταν οι βρετανικές δυνάμεις κατέλαβαν το στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Bergen-Belsen το 1945, 60.000 κρατούμενοι βρέθηκαν ζωντανοί, αλλά 10.000 από αυτούς έχασαν τη ζωή τους μέσα σε μια εβδομάδα μετά την απελευθέρωση λόγω τύφου και υποσιτισμού

Αν και τα περισσότερα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης καταστράφηκαν μετά τον πόλεμο, μερικά έγιναν μόνιμα μνημεία. Στην κομμουνιστική Πολωνία, κάποια στρατόπεδα, όπως στα Majdanek, Jaworzno, Potulice και Zgoda χρησιμοποιήθηκαν για τη κράτηση Γερμανών αιχμαλώτων πολέμου, υπόπτων ως Ναζί, αντι-κομμουνιστές και άλλους πολιτικούς κρατούμενους, καθώς επίσης και πολιτικά μέλη γερμανικών και του ουκρανικών μειονοτήτων. Στην Ανατολική Γερμανία (Buchenwald και Sachsenhausen), στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης χρησιμοποιήθηκαν για παρόμοιους σκοπούς. Το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή για τους συλληφθέντες Ναζί

Αρθρογραφία, Δημοσιεύθηκε στις 14/10/2014 από worldwarII

Αξιολόγηση : 4.18/5
Αξιολογήστε αυτό το άρθρο
Το παραπάνω κείμενο είναι πρωτότυπο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των συντακτών. Αν επιθυμείτε να το χρησιμοποιήσετε, παρακαλούμε ενημερώστε μας προηγουμένως
Θεωρείτε οτι το άρθρο αυτό είναι ελλειπές ή ανακριβές; Δημοσιεύσετε το δικό σας άρθρο ή συμπληρώστε το παραπάνω, πατώντας εδώ
Σχετικά άρθρα

Συνέπειες του πολέμου, Οι απώλειες του πολέμου, Danzig, Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, ΕΣ ΕΣ, Ολοκαύτωμα, Χάινριχ Χίμλερ, Ο Πιανίστας, Γκέτο, Η Ουγγαρία κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, Η Δανία κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, Adolf Eichmann, Reinhard Heydrich, Επιχείρηση 1005, Γκέτο της Βαρσοβίας, Επιχείρηση Reinhard, Sonderkommandos, Όσκαρ Σίντλερ, Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης

Ημερολόγιο
21 Ιουν 1943
Ο Heinrich Himmler διατάζει τη διάλυση όλων των γκέτο στην Ευρώπη και τη μεταφορά των Εβραίων σε Στρατόπεδα συγκέντρωσης
22 Ιουλ 1942
Ξεκινά η συστηματική μεταφορά των Ιουδαίων από το γκέτο της Βαρσοβίας σε στρατόπεδα συγκέντρωσης
9 Ιουν 1942
Οι Ναζί καίνε το χωρίο Lidice στη Τσεχοσλοβακία ως αντίποινα για το θάνατο του Reinhard Heydrich. Όλος ο ανδρικός πληθυσμός εκτελείται, ενώ τα γυναικόπαιδα μεταφέρονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης